යටත්විජිත යුගයේ මීගමුව රේගුව

මීගමුව නගරයේ අදටත් “රේගු පාර” නමින් පාරක් පවතී. වර්තමානයේ ද මීගමුවේ රේගු කාර්යාලයක් පවතී. එසේම සුරාබදු කාර්යාලයක් ද පවතී. එහෙත්, අතීතයේදී මීගමුවේ ඉතා සක්‍රිය රේගු කාර්යාලයක් මෙන්ම රේගු ගබඩා සංකීර්ණයක් ද තිබූ බවට ඉතිහාස වාර්තා මෙන්ම අතීත තොරතුරු ඇසුරෙන් ද පෙනී යයි.

අද වන විට මීගමුව නිව්ස්ටඩ් විදුහල දෙසට යනවිට හමුවෙන කලපුවත්, එම විදුහලත්, පැරණි තානායමත් ආසන්නයේ පිහිටි මෙම ප්‍රදේශය අතීතයේ වරාය හා වාණිජ කටයුතු සමඟ සම්බන්ධ වූ ස්ථානයක් ලෙස සැලකේ. මීගමුව නිව්ස්ටඩ් බාලිකා විදුහලේ මුල්ම ගොඩනැගිල්ල මෙන්ම එම ප්‍රදේශයේ ඇති තවත් පැරණි ගොඩනැගිලි කිහිපයක් ද 19 වන සියවසේදී වඩා සක්‍රියව පැවති මීගමුව රේගුව හා රේගු ගබඩා සංකීර්ණයක කොටසක් විය හැකි බවට තොරතුරු පවතී. එවැනි ගබඩා සංකීර්ණයක් තිබී ඇත්නම්, ඒ සඳහා විශාල හා ක්‍රියාශීලී රේගු පද්ධතියක් තිබීම අනිවාර්ය විය යුතුය.

ඉතිහාස වාර්තා සහ පැරණි තොරතුරු අනුව මීගමුවේ ඉතා ක්‍රියාශීලී රේගු පද්ධතියක් සහ ගබඩා සංකීර්ණයක් පැවති බව පැහැදිලිය. 19 වන සහ 20 වන සියවස් ආරම්භ කාලයේදී මීගමුවේ රේගු ගබඩා තිබූ බවට ද සාක්ෂි ඇත.

අතීතයේදී මීගමුව වරායක් ලෙස ද ක්‍රියාත්මක වූ බවට තොරතුරු පවතී. ඇතැම් ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර හා වාර්තා අනුව ක්‍රි.ව. 1277 පසු උදාවූ ආර්ය චක්‍රවර්ති යුගයේදී යාපනය රාජධානිය උතුරේ ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස වර්ධනය වෙමින් දකුණ දෙසට සිය බලය ව්‍යාප්ත කළ කාලයේදී වයඹදිග සහ බටහිර වෙරළ තීරයේ වරායවල් 9ක් පමණ සිය පාලනය යටතේ තබාගෙන සිටි අතර, මීගමුව වරාය ද ඒ අතර ප්‍රධාන තැනක් ගත් බව දැක්වේ. එම යුගයේ ආර්ය චක්‍රවර්තිගේ ප්‍රාදේශීය පාලකයෙක් මීගමුව වරාය හා ආශ්‍රිත ප්‍රදේශය පාලනය කළ බවට ද තොරතුරු පවතී.

කෙසේ වෙතත්, මීගමුවේ වරාය ක්‍රමවත්ව දියුණු වූයේ පෘතුගීසි යුගයෙන් පසුවය. ඒ, පෘතුගීසින් මීගමුව කලපුවත් මුහුදත් යාවෙන කොනක මීගමුව පෘතුගීසි බලකොටුව ගොඩනැගීමත් සමඟය. එහෙත් රේගු පාලනය සහ ගබඩා සංකීර්ණ වඩාත් සංවිධානාත්මක ලෙස වර්ධනය වූයේ ලන්දේසි පාලනය සමයේදීය. ලන්දේසි පාලන කාලයේදී තෙල්, පොල්, කුරුඳු, කොප්පරා, රා, අරක්කු, මාළු, කරවල, පොල් පැණි හා දුම්කොළ වැනි වාණිජ ද්‍රව්‍ය නිෂ්පාදනය සහ අපනයනය ඉතා වේගයෙන් මීගමුව අවට ප්‍රදේශවල වර්ධනය විය. තවද එම භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය සඳහා පුත්තලමේ සිට කොළඹට ලන්දේසීන් කැපූ පාරු ඇළ හෙවත් හැමිල්ටන් ඇළ වැටී තිබුණේ ද මීගමුව හරහාය. එම නිසාම තෙල්, පොල්, කුරුඳු, කොප්පරා, රා, අරක්කු, මාළු, කරවල, පැණි හා දුම්කොළ ආදී ද්‍රව්‍ය හුවමාරු වන වාණිජ නගරයක් ලෙස ද මීගමුව ප්‍රකට විය.

තවද එම ප්‍රවාහන මාර්ගය ඔස්සේ ගමන් කළ බෝට්ටු සහ නෞකාවලින් රේගු බදු අය කර ගැනීමේ ක්‍රමයක් මීගමුවේ පිහිටුවා තිබූ රේගුව හා රේගු ගබඩා සංකීර්ණය ඇසුරෙන් ක්‍රියාත්මක වීමට ඇත.

ඉංග්‍රීසි යුගයේදී ද රේගු කටයුතු සහ සුරාබදු ආදායම් එකතු කිරීමේ කාර්යාලයක් මීගමුවේ ක්‍රියාත්මක වූ බව වාර්තාවලින් පෙනේ. එම කාලයේදී මීගමුවේ සිට කොළඹ සහ කළුතර දක්වා ස්ටීම් බෝට්ටු සේවාවක් ද පැවති බවට නිව්ස්ටඩ් විදුහල බිහිකළ රොබට් නිව්ස්ටඩ්ගේ වාර්තාවල සඳහන් වේ. තවද ඉංග්‍රීසි යුගයේ අවසාන කාලය වනවිට ඉන්දියාවේ තූත්තුකුඩියේ සිට හුණුගල් හා වෙනත් වෙළඳ ද්‍රව්‍ය බත්තල් හා මුහුදු යාත්‍රා ඔස්සේ මීගමුවට ගෙනා බවත්, මීගමුව රේගු කාර්යාලය ඒවා සම්බන්ධයෙන් අදාළ රේගු ගාස්තු අය කරගැනීම් කළ බවත් වාර්තා වේ.

නමුත් නිදහස ලැබීමෙන් පසුව මීගමුව වරායේ වැදගත්කම ක්‍රමයෙන් නැතිවී ගියේය. ඒ, නිදහස ලැබීමෙන් පසුව 1948 දී ශ්‍රී ලංකා රජය සංක්‍රමණික සහ විගාමික පනත සංශෝධනය කර රටට ඇතුළුවීම සහ පිටවීම සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කළ ලේඛනය සමඟය. ඉන් අනතුරුව ශ්‍රී ලංකාවට ඇතුළුවීමේ හා පිටවීමේ ප්‍රධාන වාණිජ වරායක් ලෙස මීගමුව නොසැලකූ අතර, මීගමුව ධීවර වරායක් ලෙස පමණක් සීමා විය. විශාල නෞකා සඳහා අවශ්‍ය පහසුකම් නොමැති වීමත්, වෙනත් ප්‍රධාන වරායන් වර්ධනය වීමත් මේ තත්ත්වයට හේතු වන බව පෙනී ගියද, එය නිදහස ලැබීමෙන් පසුව මීගමුවේ එතෙක් පැවති වැදගත්කම ක්‍රමයෙන් හීනකර දැමීමේ පළමු පියවර විය.

අද වන විට “රේගු පාර” නමින් පාරක් පවතී ද, රේගු කාර්යාලයක් පවතිය ද, එය මීගමුවේ අතීතයේ පැවති වරාය සහ රේගු පද්ධතිය හා සැසඳිය නොහැක. එහෙත් අතීතයේ පැවති මීගමුව වරාය හා රේගු කටයුතු පිළිබඳ සජීවී සාක්ෂියක් ලෙස පමණක් එය අදට ද ඉතිරිව ඇත. අද ද මීගමුව ධීවර කටයුතුවලට පමණක් සීමා නොවූ කුඩා විනෝදාස්වාද යාත්‍රා (yachts) සහ සංචාරක බෝට්ටු සඳහා සුදුසු වරායක් ලෙස සංවර්ධනය කළ හැක. එවැනි සංවර්ධනයක් සිදු කළහොත් මීගමුවේ සංචාරක කර්මාන්තය, ආර්ථිකය සහ නගරයේ වැදගත්කම යළිත් ඉහළ නැංවිය හැකි වනු ඇත.

එහිලා මුලින්ම කළ යුත්තේ මීගමුව ධීවර වරායක් පමණක් නොව සංචාරක හා වාණිජ යාත්‍රා සඳහා ද පැමිණිය හැකි, රටට ඇතුළුවීම සහ පිටවීමේ ලේඛනයට වාණිජ වරායක් ලෙස මීගමුව ඇතුළත් කිරීමය. අතීතයේ පැවති මීගමුවේ වැදගත්කම නැවත මතුකර ගැනීමට එය හේතු වනු ඇත.

ඇත්ත වශයෙන්ම මීගමුව නැවත නගා සිටුවීම හුදු මීගමුව පිරිසිදු කිරීමටවත්, ගොඩනැගිලි හැදීමටවත් පමණක් සීමා නොවූ ඊට එහා ගිය රාජ්‍ය පරිපාලනමය හා රජයේ මැදිහත්වීම මත සිදුවිය යුත්තකි. එය 1948 අංක 20 දරණ සංක්‍රමණික සහ විගාමික පනත සංශෝධනය කිරීම මෙන්ම 1978 සැප්තැම්බර් 7 වන දින නිකුත් කරන ලද පරිපාලන දිස්ත්‍රික්ක පනතේ 3 වන වගන්තිය යටතේ වත්තල, ජාඇල, සීදුව-කටුනායක, කටාන, මීගමුව ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයට ඇතුළත් කළ ගැසට් නිවේදනය ද සංශෝධනය කළ යුතුය. එය එක්කෝ ඊට පෙර පැවති ලෙසම කොළඹ දිස්ත්‍රික්කයේ කොටසක් විය යුතුය, නැතහොත් වෙනම දිස්ත්‍රික්කයක් විය යුතුය.

මාකස් ප්‍රියන්ත පෙරේරා

06/05/26